SPOEDCURSUS ISLAM

INLEIDING

TERUG

Islam is de godsdienst van bijna een miljard mensen in meer dan 58 landen (o.a. Midden Oosten, Noord Afrika, Pakistan, Maleisië, Indonesië, China, Suriname, Zuid-Afrika). Nederland telde volgens het CBS op 1 januari 2005 bijna een miljoen moslims. Het CBS baseert zich op het aantal allochtonen dat afkomstig is uit landen waar de islam de dominante godsdienst is. Volgens een voorzichtiger schatting zijn er in Nederland ca. 300.000 belijdende moslims, waaronder tussen de vijf en tienduizend Nederlanders die zich tot de islam hebben bekeerd.

De Koran is tussen 610 en 632 aan Muhammad (570-632) geopenbaard en vormt de basis van de islam.

Islam betekent 'buigen' of 'onderwerpen', waarmee bedoeld wordt overgave aan de wil van de Ene God. Het is afgeleid van de stam SLM, waarvan ook het woord 'salaam' afkomstig is. Salaam betekent vrede. Daarom wordt islam ook wel met 'vrede' vertaald. Een volgeling van de islam is een moslim, en zeker geen mohammedaan, want een moslim aanbidt alleen God.

Allah is de Arabische naam van de Ene God. Het is verwant aan het woord illah, wat god of goden in meer algemene zin betekent. Allah wordt gebruikt om de enige, de ondeelbare, de almachtige aan te duiden. De islam kent geen pantheon zoals bijvoorbeeld de Hindoes, of een drie-eenheid zoals de christenen.

De bronnen van de islam zijn de Koran (het woord van God) en de Sunnah (datgene wat Muhammad heeft gezegd en gedaan).

In de Koran zijn de volgende vijf verplichte vormen van aanbidding aangegeven die de kern van de islamitische religie vormen:

1. Het uitspreken van de geloofsbelijdenis, wat je tot moslim maakt (Sjahada)
2. Het verrichten van de dagelijkse vijf gebeden (Shalat)
3. Het vasten gedurende één maand per jaar (Saum)
4. Het jaarlijks geven van een deel van je vermogen aan de armen (Zakat)
5. Het eenmaal verrichten van de bedevaart naar Mekka als je daartoe in staat bent (Hadj)

Daarnaast bestaan er richtlijnen voor bijna elke situatie in het dagelijks leven, voor de omgang met elkaar en de natuur en voor de aanbidding van Allah. Deze richtlijnen zijn gebaseerd op de Koran, de Sunnah en opinies van grote islamitische denkers. Dit systeem van richtlijnen wordt Sjaria genoemd. 

Sjaria is dus niet alleen maar een barbaars soort strafrecht, wat vaak onterecht gedacht wordt. De Sjaria is ook geen rechtsstelsel dat tijdens het leven van Muhammad voor de eeuwigheid is vastgelegd. Het klassieke islamitische recht heeft gedurende enkele eeuwen na de dood van Muhammad vorm gekregen en vertoont verschillen naar plaats en tijd. Momenteel is er geen land waar het islamitische recht in zijn totaliteit van kracht is. In enkele Islamitische landen geldt het islamitisch familie- of huwelijksrecht (bijv. Marokko, Indonesië), en in enkele landen wordt met (her)invoering van een vorm van Sjaria geëxperimenteerd (Nigeria, Atjeh). Bij een zorgvuldige implementatie van een rechtsstelsel volgens islamitische principes mogen moderne ontwikkelingen en verworvenheden niet over het hoofd worden gezien.